หนังสือในดวงใจ

หนังสือในดวงใจ-4

โสภณ เปียสนิท

..................................

                จากนั้นท่านสอนแบบวิชาสาม คือการฝึกกสิณชนิดใดชนิดหนึ่งแล้วยกจิตพิจารณาวิปัสสนาคือความเป็นจริงของสรรพสิ่ง ที่ต้องดำเนินไปตามหลักของ อนิจจัง ไม่เที่ยง ทุกขัง เปลี่ยนแปลง อนัตตายึดถือมิได้

                และท่านสอนหลักการปฏิบัติแบบอภิญญา และปฏิสัมภิทัปปัตโต ด้วยการเจริญกสิณครบสิบกอง ฝึกการเจริญญาณ และฌานอย่างต่อเนื่องทุกระดับ แล้วจึงยกจิตเข้าสู่วิปัสสนาตามหลักไตรลักษณ์ ยอมรับหลักความเป็นธรรมดา เกิดขึ้นดำรงอยู่และดับไป

                ท่านสอนทุกอย่างที่เกี่ยวข้องไว้โดยละเอียด นิวรณ์ ฌาน สมาธิ วิปัสสนา นิมิต อิทธิบาท อิริยาบถ กฏเกณฑ์แห่งการปฏิบัติ บารมีสิบ จริตหก สมาทาน อสุภกรรมฐาน การพิจารณาขันธ์ อนุสสติ อาหาเรปฏิกูลสัญญา สังโยชน์สิบ ทุกอย่างที่กล่าวมานี้ ท่านเรียงตามลำดับ เน้นความเกี่ยวโยงซึ่งกันและกัน ยิ่งอ่านยิ่งเห็นความเป็นอัจฉริยะสุดยอดแห่งพระอาจารย์อันหาพระองค์ใดเสมอเหมือนได้ยากยิ่ง

                ประโยชน์ที่ได้จากหนังสือนี้เป็นสิ่งที่ผมต้องเขียนถึงเพื่อบอกกล่าวคุณผู้อ่านทราบว่าเหตุใดผมจึงยกหนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มแรกในดวงใจ

                ประเด็นที่หนึ่ง ผมใช้หนังสือเล่มนี้เป็นสะพานเชื่อมโยงชีวิตเข้าสู่หลักธรรมทางศาสนาอย่างต่อเนื่อง มองเห็นชัดว่าศาสนาเป็นเรื่องเดียวกับชีวิตประจำวัน การเกิดขึ้น การศึกษาเรียนรู้ เจริญเติบโต ร่วงโรยชรา ละทิ้งสังขารสู่สัมปรายภพ

                ประเด็นที่สอง หนังสือเล่มนี้สอนให้รู้จักการพัฒนาชีวิตด้วยการเรียนรู้สรรพวิทยาทางโลกได้อย่างต่อเนื่องไม่ทอดทิ้ง และศึกษาหลักธรรมให้มากขึ้นตามลำดับ การก้าวเดินแห่งชีวิตจึงเป็นความสมดุลระหว่างกายและจิต ระหว่างโลกและธรรม

                ประเด็นที่สาม หนังสือเล่มนี้สอนให้ผมรู้จักการดำรงอยู่ด้วยการทำประโยชน์ทั้งประโยชน์ตน และประโยชน์แก่สังคมเท่าที่จะสามารถทำได้ ให้สมกับการมีชีวิตอยู่อย่างมนุษย์ที่สื่อความหมายว่า ผู้มีจิตใจสูง ด้วยเหตุดังที่กล่าวมานี้ ผมจึงยกให้หนังสือเล่มนี้เป็นสุดยอดแห่งหนังสือในดวงใจเล่มแรกครับ

หนังสือในดวงใจ-3

โสภณ เปียสนิท

..................................

                หลักแห่งกรรมให้ผล นั่นคือชีวิตผมมีความผูกพันกับการปฏิบัติธรรมเข้าแล้ว ทุกเช้าหลังจากตื่นนอนแล้วความเคยชิน หรือเรียกภาษาพระได้ว่า “อาจิณกรรม” หรือกรรมที่ทำด้วยความเคยชินผมต้องทำสมาธิเล็กน้อยด้วยการลุกขึ้นนั่งหลับตามือขวาทับมือซ้าย เท้าขวาทับเท้าซ้าย พยายามตั้งกายตรง ประคองใจด้วยการภาวนา “สัมมา อรหัง ๆ ๆ” พร้อมทั้งตรึกนึกถึงดวงแก้วกลมใส ณ ศูนย์กลางกาย ประคองทั้งภาพดวงแก้ว (บริกรรมนิมิต) และคำภาวนา (บริกรรมภาวนา) ไม่ให้ขาด ขาดเมื่อใดก็เร่งรู้ตัวเริ่มต้นใหม่

                ที่เป็นดังนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ “คู่มือปฏิบัติพระกรรมฐาน” นี่เอง ทุกวันนี้ผมมีหนังสือเล่มนี้อยู่หัวนอน อ่านก่อนนอน อ่านตอนมีเวลาว่าง ค่อย ๆ อ่านทีละน้อย ทีละตอน อ่านเรื่อย ๆ อ่านเหมือนหนึ่งว่ามีหลวงพ่อคอยบอกคอยสอนแนวทางธรรมให้อยู่เสมอ ยึดคำสั่งสอนผ่านหนังสือเล่มนี้เป็นที่พึ่งที่ระลึก ต้องขอขอบคุณ “หลวงพ่อวัดเขาหินเทิน” ตำบลหนองแก ที่ท่านอนุญาตให้ผมยืมหนังสือเล่มนี้มาอ่านอีกหลาย ๆ ครั้ง

                หลวงพ่อวัดท่าซุงท่านสอนแนวทางการปฏิบัติธรรมสำหรับชาวพุทธทุกคน เริ่มจากระดับต้นคือระดับศีล ระดับกลางคือระดับสมาธิ และระดับสูงคือระดับปัญญา ท่านสอนว่าคุณธรรมทุกระดับ ฌาน สมาธิ นิพพานเป็นสิ่งที่คนธรรมดาสามัญเรา ๆ ท่าน ๆ ปฏิบัติได้ปฏิบัติถึงด้วยตนเองในชาตินี้ ไม่ต้องรอชาติหน้าซึ่งห่างไกลและไม่ควรรอ

                ท่านสอนจากง่ายไปหายาก จากแนวปฏิบัติแบบสุกขวิปัสสโก ผู้เห็นแจ้งแบบธรรมดา ๆ คือเริ่มจากการรักษาศีลห้า ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่ผิดในกาม ไม่พูดเท็จ ไม่ดื่มเหล้า ค่อยรุกทีละข้อครับ ได้ข้อไหนเอาข้อนั้นก่อน นานเข้าก็ได้หมดทุกข้อเพราะจิตละเอียดขึ้น ระหว่างนั้นอย่าลืมสวดมนต์เช้าเย็นไปด้วยอย่าได้ขาด และอย่าลืมภาวนา ตลอดเวลาที่ว่าง เน้นปัจจุบันด้วยการรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรตลอดเวลา กินรู้ว่ากิน ดื่มรู้ว่าดื่ม เดินรู้ว่าเดิน นั่งรู้ว่านั่ง ฯลฯ